شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 19991

دل ز اندیشه‌ی او پاک بشوی $\leftarrow$ $-U/--UU/--U-$

سیه زلف آن سرو سیمین من $\leftarrow$  $-U/--U/--U/--U$

عدل چه افتاد که منسوخ شد $\leftarrow$ $-U-/-UU-/-UU-$

ای بخارا شاد باش و دیر زی $\leftarrow$ $-U-/U-U-/--U-$

هر ذرّه که صبر یار خود خواهد کرد: هَر ذَر رِ کِ صَبرِ یارِ خُد خاهَد کَرد

مدّتی سجّاده تقوی به دوش انداختی: مُددَتی سَجادِیِ تَقوا بِ دوشَن داختی

اگر خواهی که خورشید از گریبانت برون آید: اَگَر خاهی کِ خُرشیدَز گَریبانَت بُرون ءایَد

پیش از اینت بیش از این اندیشه عشّاق بود: پیشَزینَت بی شَ زی نَن دیشِ یِ عُششاق بود

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکیّ و خدایی: $-UU--UU--UU--UU$ 

زنجیر عشقم هر طرف دیوانه ‌وارم می‌کشد: $--U---U---U---U--$ 

گرچه من خود ز عدم خرّم و خندان زادم: $-UU--UU--UU--U-$ 

هر چه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق: $-U---U---U---U-$

سرمست کسی باشد کو خود خبرش نبود 
سر / مَس / ت / کَ / سی / با / شد / کو / خو / د / خَ / بَ / رَش / نَ / بود

باز این دل دیوانه زنجیر همی بُرَّد 
با / ز / اینْ / دِ / لِ / دی / وا / نِ / زَن / جی‍ / ر / ه‍َ / می / بُ‍ / رَد

کوه‌ها را زِ تجلّی همه چون طور کنیم 
کو / ه / ها / را / زِ / تَ‍ / جَل / لی / هَ‍ / مِ / چُن / طو / ر / کُ / نیم

چون تیر همی پرّد از قوس تنم جانم 
چون / تیر / هَ‍ / می / پَر / رَد / از / قو / سِ / تَ / نَم / جا / نَم

سنبلت را صبا بر گل مشوش می‌کند                               هر خم زلفت مرا نعلی در آتش می‌کند

بر دل من تا خیال آن پری‌پیکر گذشت                       کافرم گر در خیالم، صورتی دیگر گذشت

خسته باد آن دل، که از تیر جفایش خسته نیست           رسته باد از غم، دلی کز بند عشقش رسته نیست

غنچه نوش‌خند او خَست به یک تبسمم                         نرگس نیم مست او کشت به یک اشاره‌ام