شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27709

چون شکسته می‌رهد اشکسته شو / امن در فقر است، اندر فقر رو

چون برآمد این نکاح آن شاه را / با نژاد صالحان بی‌مرا

که مرا این علم آمد زآن طرف / نه ز شاگردی سحر مستخف

آن پسر با خویش آمد، شد دوان / سوی تخت شاه با صد امتحان

گوهر خود را هویدا کن کمال این است و بس / خویش را در خویش پیدا کن کمال این است و بس

کار همه محبان همچون زر است امشب / جان همه حسودان کور و کر است امشب

آن نفسی که با خودی یار چو خار آیدت / وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت

قبله امروز چون شهنشه نیست / هر که آید به در بگو ره نیست

واژگان ساده و قابل فهم در شعر به‌کار رفته است.

با توجه به قرار گرفتن قافیه‌ها مشخص می‌شود قالب شعر مثنوی است.

«بار دادن» در معنای «اجازه دادن»

جمله‌ها کوتاه است.