شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16141

هر ساعتی این فتنۀ نوخاسته از جای/ برخیزد و خلقی متحیّر بنشینند (۳) 
 

 هرکو سر پیوند تو دارد به حقیقت/ دست از همه چیز و همه کس برگسلاند(۳) 
 

چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار و ندیم/ خون کند خاطر من خاطرة عهد قدیم (۴) 
 

بر گل عارض آن زلف طلایی‌ فامش/ یاد پروانه زرین پر و بالی کردیم (۳)   
 

جان چو بشنید که آن جان جهان باز آمد / از سر راه عدم رقص‌کنان باز آمد

صبح اقبال من از کوه امل سر بر زد / بخت بیدار من از خواب گران باز آمد

من در شب سودای او، دل خوش به فردا می‌کنم / لیکن شب سودای او ترسم که بی‌فردا بود

گرچه سخن راندم بلند، از وصف قدّش قاصرم / هر چیز کاید در نظر، قدش از آن بالا بود

یک ره همه نعمت است و راحت / یک ره جز شدّت و عنا (رنج) نیست

 نداند کسی قدر روز خوشی / مگر روزی افتد به سختی کشی

بترس سخت ز سختی چو کار آسان شد / که چرخ زود کند سخت کار آسان را

خدا چون ببندد ز حکمت دری / ز رحمت گشاید در دیگری