شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 1986

به ملامت نبرند از دل ما صورت عشق/ نقش بر سنگ نبشته است، به توفان نرود

گر چشم شوخ توست به عاشق‌کشی مثل/ ما بر تو عاشقیم بحمدالله از ازل

زخم شمشیر غمت را به شکیبایی و عقل/ چند مرهم بنهادیم و اثر می‌نرود

ترک دنیا و تماشا و تنعم گفتیم/ مِهر مُهریست که چون نقش حجر می‌نرود

حریص و جهان‌سوز و سرکش مباش/ ز خاک آفریدندت آتش مباش

بزرگان نکردند در خود نگاه/ خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

گرت جاه باید مکن چون خسان/ به چشم حقارت نگه در کسان

به ناراستی دامن آلوده‌ای/ به ناداشتی دوده اندوده‌ای

مرا پشت بشکست گردون گردان/فروماند از ورزش کدخدایی

بشکست شب صبوریم پشت/و ایام به تیغ دوری ام کشت

ز جور تو بر لب مرا جان رسید/خروشم به گردون گردان رسید

ساقی سرمست بشکن توبه ام/پشت توبه دائماً بشکسته باد

درحکایت، جناس یافت می‌شود. (ادبی)

بر اساس متن، نصیحت‌پذیری از دشمن،شایسته است. (فکری)

«ت» در «گرت» نقش دیتوری «متمم» دارد. (زبانی)

در بیت‌ها آرایه‌های ادبی تشبیه و کنایه وجود دارد. (ادبی)

اگر چه آتش را قربی و عزتی باشد/ به نفس خویش عزیز است نیز خاکستر

کرد بدرود باغ، بلبل از آنک/ مر چمن را ز برف ناطورست

چو بنگریم همیدون پس از قضای خدا/ بلای ما همه قزدار بود و چالندر

به نور آذری و از تو دیده‌ام در آب/ به لطف آبی و از توست در دلم آذر