شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20442

در دکان بودی نگهبان دکان / نکته گفتی با همه سوداگران (سخنان نغز و لطیف و دقیق - تاجران و بازرگانان)

دید پر روغن دکان و جامه چرب / بر سرش زد گشت طوطی کَل ز ضرب (کچل - ضربه)

جولقی ای سر برهنه می گذشت / با سر بی مو چو پشت طاس و طشت( توانگر - پیاله و کاسه مسی)

در خطاب آدمی ناطق بُدی / در نوای طوطیان حاذق بُدی (سخن گو - ماهر و چیره دست)

فلاطون چو در رفتن آمد چه گفت؟ / که ما نیز در خاک خواهیم خفت

چو زادن از برای مرگ آمد / که را این زیستن پر برگ آمد؟

اگر صد چون تو هر روزی بمیرد / زمین گردی، فلک سوزی نگیرد

چو دارد هر که زاد او مرگ از پس / سخن زو چیست انّاللّه و بس

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید                                               زان که آن‌جا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

گورخانة راز تو چون دل شود                                                                آن مرادت زودتر حاصل شود

سر سودای تو در سینه بماندی پنهان                                                         چشم تردامن اگر فاش نکردی رازم

ما نعره به شب زنیم و خاموشی                                                                تا درنرود درون هر گوشی