شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 10665

«و شاورهم في الامر فاذا عزمت فتوكّل علي الله»

«قل حسبي الله»

«ان ارادني الله بضرّ هل هنّ كاشفات ضرّه …»

«و توکّل علی الحیّ الّذی لایموت»

انسان با به‌کارگیری فکر و اندیشه و مشورت با دیگران بهترین راه ممکن را انتخاب کند _ اهل همت، تعقل و پشتکار باشد.

 انسان با به‌کارگیری فکر و اندیشه و مشورت با دیگران بهترین راه ممکن را انتخاب کند _ بداند ابزار و اسباب، بنا بر عدالت الهی قرار داده شده است.

 انسان نه در قلب خود، بلکه در زبان خود بر خدا توکل کند _ اهل همت، تعقل و پشتکار باشد.

 انسان نه در قلب خود، بلکه در زبان خود بر خدا توکل کند _ بداند ابزار و اسباب، بنا بر عدالت الهی قرار داده شده است.

توکّل همراه با همّت و تعقّل و پشتکار _ شجاعت روحی بالا و داشتن تصمیم‌های بزرگ با گذر عمر

توکّل همراه با همّت و تعقّل و پشتکار _ داشتن آرمان‌های بزرگ از نوع پرواز، رفتن و صعود

پناه بردن به خدا با نیّت خالصانه _ داشتن آرمان‌های بزرگ از نوع پرواز، رفتن و صعود

پناه بردن به خدا با نیّت خالصانه _ شجاعت روحی بالا و داشتن تصمیم‌های بزرگ با گذر عمر

انسان متوکل در کارهای خویش بر خدا توکل می‌کند و ابتدا همة کارهایش را به او می‌سپارد.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت و وظیفة خود را به خوبی انجام دهد، یعنی فکر و اندیشة خود را به‌کار گیرد.

ابزار و اسباب بنابر علم الهی برای انسان مهیا شده است و بی‌توجهی به آن، بی‌توجهی به علم الهی است.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و واقعاً او را تکیه‌گاه خود ببیند.

به خدا اعتماد نموده و کار و نتیجه‌اش را به خداوند واگذار کند.

کارها به خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است سپرده شود.

در عین عمل به وظیفه و انجام صحیح مسئولیت به خدا توکل نماید.

بداند که گاهی چیزهایی را به نفع خود می‌پنداریم در حالی که به ضرر ماست.