شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11954

ای در کمند زلفک تو حلقه فریب / وی در کمان ابروی تو ناوک حیل

دیوان حافظی تو و دیوانه تو من / اما پری به دیدن دیوان نیامدی

من آن شهرم که سیلاب محبّت ساخت ویرانم / تو آن گنجی که در ویرانه دل‌ها وطن داری

عارض گلگون بنما، دم ز گلستان چه زنی؟ / سنبل مشکین بگشا دسته ریحان چه کنی؟

مرغ دلم باز پریدن گرفت / طوطی جان قند چریدن گرفت 

از دام زلف و دانه خال تو در جهان / یک مرغ دل نماند نگشته شکار حُسن

مرغ دل ما گریخت زان طفل / در دامگه ندامت افتاد

ز کفر زلف تو هر حلقه‌ایّ و آشوبی / ز سحر چشم تو هر گوشه‌ایّ و بیماری

خطّ و لب دلکش‌ات، طوطی و شکّرستان / زلف و رخ مهوشت، تیره‌شب و ماهتاب

ای که از باغ رسالت چو تو شمشاد نخاست / کار اسلام ز بالای بلندت بالاست

احتیاجت به چمن نیست که بر سرو قدت / گل دمیده است و همه ساله بهار اشکفته است

تا کند مرغ دلم را چون کبوتر پای‌بند / بر کنار دانه دام از مشک ناب انداخته است