شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15448

با وجود حسن رخسارت که شهری مست از اوست / من خراب حُسن طبع و مست گفتار توام

خورشید بر سرو روان دیگر ندیدم در جهان / وصفت نگنجد در بیان نامت نیاید در قلم

چندین هزار رهرو دعوی عشق کردند / بر خاتم طریقت منصور چون نگین است

بی‌ ماه مهر افروز خود تا بگذرانم روز خود / دامی به راهی می‌نهم مرغی به دامی می‌زنم

باز است چشم خلق به قدر گدا ز خویش/ پاشیده‌اند بر رخ محفل ‌گلاب شمع

صنعت جرأت عبرت‌نگهان هوش‌‌رباست/ حلقه چشمی است‌ که بر نوک سنان دارد شمع

زعفران‌زار طرب سیر رخ کاهی ماست/ نوبهار دگر از رنگ خزان دارد شمع

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم‌پرست/ بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد / فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد

خوش می‌روی به تنها تن‌ها فدای جانت / مدهوش می‌گذاری یاران مهربانت

سرمست اگر درآیی عالم به هم برآید / خاک وجود ما را گرد از عدم برآید

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند / دریاب ضعیفان را در وقت توانایی