شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27759

چون شکسته می‌رهد اشکسته شو / امن در فقر است، اندر فقر رو

چون برآمد این نکاح آن شاه را / با نژاد صالحان بی‌مرا

که مرا این علم آمد زآن طرف / نه ز شاگردی سحر مستخف

آن پسر با خویش آمد، شد دوان / سوی تخت شاه با صد امتحان

گفت آخر شیر فرمودی مرا / گفت از چه عضو کردی ابتدا

خیره شد دلاک و پس حیران بماند / تا به دیر انگشت در دندان بماند

در من و ما سخت کردستی دو دست / هست این جمله خرابی از دو هست

هرکه بر در او من و ما می‌زند / ردّ باب است او و بر لا می‌تند

تو دانی که چون دیو رَفت از قفس / نیاید به لاحول کس باز پس (_َ س)

چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود / ور آشتی طلبم با سرِ عتاب رود (تاب)

کیست در این شهر که او مَست نیست؟ / کیست درین دور کزین دست نیست؟ (_َ ست)

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌‌شبی دفع صد بلا بکند (ا)