شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16911

وقت گل است نوش کن باده چون گلاب را/بلبل نغمه ساز کن بلبله شراب را

گرد سفید برق را تا بنشاند از هوا/موج بلند می شود چشمه آفتاب را

کی چو من سوزند یاران گرچه دلسوزند، لیکن/عود چون سوزد بود دل گرمی ای هم مجمری را

خورد عاشق چیست پیکان های زهر آلود هجر/وصل چون یار تو باشد بازجو لوزینه را (لوزینه=نوعی شیرینی)

جان درازیّ تو بادا که یقین می‌دانم / در کمان ناوک مژگان تو بی‌چیزی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم / کزین به‌ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر / بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

عنان‌کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

ب، ت

ب، پ 

الف، ت

الف، پ