شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15644

به چون تو محتشمی بی‌بها سخن ندهم / بده ز لعل شکربار قند و بستان دُر

به خنده ای بت بادام‌چشم شیرین‌لب / شکر بریزد از آن پسته دهان که تو راست 

در مشک میفکند به فندق شکنج و تاب / وز ناز و عشوه گوشه بادام میشکست

در قدمهای خیال تو به دامن هر دم / چشم دریا‌دل من لؤلؤ لالا می‌ریخت

ای آتش سودای تو خون کرده جگرها / بر باد شده در سر سودای تو سرها (اضافه استعاری، کنایه)

روز رخسار تو ماهی روشن است / خال هندویت سیاهی روشن است (تشخیص، تشبیه فشرده)

چون چشم تو دل می‌برد از گوشه‌نشینان / همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست (تشبیه، کنایه)

منم ای نگار و چشمی که در انتظار رویت / همه شب نخفت مسکین و بخفت مرغ و ماهی (استعاره، مجاز)