شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26553

دانم که کس نگردد از بیم گرد من/ زین‌گونه شیرمردی من چون شود عیان

(وجود ترکیب وصفی مقلوب)

تا مر مرا دو حلقه بند است بر دو پای/ هستم دو دیده گویی از خون دو ناودان (آوردن حرف اضافه "مر" بر سر مفعول)

نبشته که با گفته گرد آمدی/ وگر چند بس بیکران باشدی (وجود تلفظ کهن واژه)

گیرم صبور گردم، بر جای نیست دل/ گویم به رسم باشم، هموار نیست رای

(استفاده از فعل ماضی در معنای مضارع)

همچو بید می‌لرزم که مبادا به هیچ نیرزم. فریاد از معرفت رسمی و عبادت عاریتی.

اگر با تو نگویم افگار می‌شوم چون با تو می‌گویم سبکبار می‌شوم.

بر سر از خجالت گرد داریم و رخ از شرم گناه زرد داریم.

مرد دانا و توانا را مباشرت کار بزرگ و حمل بارگران رنجور نگرداند.

خورشید در مقدمه شب کند طلوع / بعد از غروب اگر ز جمال افکنی نقاب

پاسی گذشت از شب، روز طرب نیامد / مه در افق فروشد، خورشید شب نیامد

برخیز که ماه می‌زند خیمه ز شب / خورشید همی رود سراسیمه ز شب

چو آفتاب رُخت در تنور کرد غروب / به یاد روی تو شب‌ها ستاره می‌شمرم

کاربرد دستور تاریخی / وجود فعل امر

وجود واژه کهن / کمی واژگان عربی

وجود ترکیب‌سازی / سادگی زبان شعر و وجود جملات کوتاه

حذف فعل / وجود وابسته پسین