شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 10341

سه

چهار

دو

یک

هر چه بر نفس خویش نَپسندی $\leftarrow$ (هَر چِ بَر نَفسِ خیش نَپسَندی)

هَم قصّه نانموده دانی $\leftarrow$ (هَم قِصصِ یِ نا نِمودِ دانی)

که نیم بر در تو بالین نه $\leftarrow$ (کِ نِیَم بَر دَرِ تُ بالین نِه)

چون نای بی‌نوایم از این نای بی‌نوا $\leftarrow$ (چُ نایِ بی نَ وایَم از ین نایِ بی نَوا)

چو می‌دانست کان نیرنگ‌سازی / دلیلی روشن است از عشق‌بازی (ترکیب‌سازی)

 ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد / چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد (کاربرد شبکۀ معنایی)

 ای بخارا! شاد باش و دیر زی / میر زی تو شادمان آید همی (کاربردهای تاریخی دستور)

غزالی مست شمشیری گرفته / به جای آهوی شیری گرفته (وجود واژگان کهن)

پای سیرم خشک گردید از غرور زهد کاش          بادبانی چون حباب از دامن تر داشتم

نشتر از نامردمی در پرده چشمم شکست        از ره هرکس به مژگان خار و خس برداشتم

کار روغن می‌کند با شعله بی‌باک آب       شد زیاد از تیغ او شوری که در سر داشتم

چون سبو در گردنم می‌شد حمایل عاقبت          دست کوتاهی که دایم در ته سر داشتم