شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26212

حریص و جهان‌سوز و سرکش مباش/ ز خاک آفریدندت آتش مباش

بزرگان نکردند در خود نگاه/ خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

گرت جاه باید مکن چون خسان/ به چشم حقارت نگه در کسان

به ناراستی دامن آلوده‌ای/ به ناداشتی دوده اندوده‌ای

ماه اگرچه خود تیره و بی‌نور است؛ اما در شب، نورانی است. پهنۀ تاریک آسمان در ظلمت شب به نور ستارگان و تلألؤ ماه روشن می‌شود.

یک بوته مغیلان وسط یک بیابان دراز یک قصیدۀ بلند است.

زال، رستم، سیمرغ، رخش و … از اساطیر ایرانی هستند.

زنبورها از بوی عرق بدشان می‌آید و به کسی که به نوعی بدنش بو دهد یا عطر و ادکلن زده باشد حمله نمی‌کنند.

عقل کلّی که از تو یافته راه / هم ز هیبت نکرده در تو نگاه (پیام بیت ناتوانی عقل در شناخت خداوند است.)

چو هندو زلف دودآسای او آتش‌نشین/ چو طوطی لعل شکرخای او شیرین‌جواب (از آرایه‌های تشبیه و استعاره استفاده شده است.)

بوی تو می‌شنیدم و بر یاد روی تو / دادند ساقیان طرب یک دو ساغرم ( ضمیر «م» در واژه «ساغرم» در نقش مفعول، جابه‌جا شده است.)

عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران/ ساده‌دل من که قسم‌های تو باور کردم (حذف فعل در هر دو مصراع صورت گرفته است.)

 حقا که مرا دنیا بی دوست نمی‌باید / با تفرقۀ خاطر دنیا به چه کار آید

 ناصح به طعن گفت برو ترک عشق کن / محتاج جنگ نیست برادر نمی‌کنم

 در کار عشق حاجت تیر و خدنگ نیست / آنجا که دوست جان طلبد، جای جنگ نیست

  بلی دنیا سراسر هیچ و پوچ است / همه جنگ خروس و جنگ قوچ است