شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8452

ای ستمکار بیندیش از آن روز سیاه/  که تو را شومی ظلم افکند از جاه به چاه

روز حشر از دل عاشق به جز این نیست سوال / که چه آمد به تو از یار ستمکارۀ تو

به آب تیغ شود شسته عاقبت صائب / غبار خواب ز چشم و دل ستمکاران

آن کس که ستم کرد بر این شهر ستم دید / ایزد نپسند ستم از هیچ ستمکار 

در کنج خلوتی از برزن دو خروس بال و پر افراشته و گرد برانگیخته.  (ماضی نقلی)

خسرو موسیقی ایرانی، آواز را از مرحوم درویش خان آموخته بود. (ماضی التزامی)

در وقت ناایمنی از بیگانه، به مقدار ناایمنی خویش را از وی ایمن گردان.(نهی)

حرام از یک کف دست کاغذ و یک بند انگشت مداد که خسرو به مدرسه بیاورد.(ماضی ساده)

قوت طبع - روضۀ فیروزه‌فام - حسن سیرت و صباحت

شیر آغوز - جلال‌الدین خوردسال - حشم و مطربان

سراچۀ ذهن - آماصکردن - حادثۀ بزرگ و صعب - تب سوزان و سرسام

قوز کردن - فرط هیجان - صاحب ذوق و قریحه - حتام دنیا

فلک مشام کسی خوش کند به بوی مراد / که خاک معـرکه باشد عبیر و عــنبر او

هـرکه سـر از عـرش بـــرون می‌بــــرد / گــــوی ز میـــــدان درون می‌بـــــرد

قـطــره‌ای کز بحر وحــدت شد ســفیر / هفـت بــحر آن قطـــره را گردد اســیر

طایر جان که در این دامگه افتاده اســیر / هر دمش می‌رسد از کنگره عرش صفیر