شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30206

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست / لیک کس را دید جان دستور نیست

هزار جور کند بر دلم به یک ساعت / وگر بنالم از او هر یکی هزار کند

نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا / تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی

یار که یافته‌ای درخور خویش / جهد آن کن که نکو داری یار

 بوی یوسف می‌کشم از چشم چون دستار خویش / چشم بر راه صبا چون پیر کنعان نیستم

 به سخن هر که شود زنده نمیرد هرگز / دم عیسی است هوای نفس آباد سخن

 آن‌چه بر ایوب رفت نیست خوش اما چه سود / مرد که دارد شکیب، درد که دارد علاج

 گر قبول عشق خواهی بیخ وصل از دل بکن / ملک چین داری ز حسرت ابروان پر چین مکن

 الف _ ج _ د _ ه_ _ ب

ب _ ه_ _ الف _ ج _ د 

ب _ ه_ _ د _ الف _ ج 

 د _ ج _ ه_ _ الف _ ب

تا چه از لطف به‌جا با دل عشّاق کند / شوخ‌چشمی که دل از رنجش بی‌جا ببرد [واژه‌آرایی _ تضاد]

دل رمیده ما شِکوه از وطن دارد / عقیق ما دل پرخونی از یمن دارد [واژه‌آرایی _ واج‌آرایی]

کرد هر چند ز غیرت عرق خون پرویز / نقش شیرین نتوانست ز خارا ببرد [تلمیح _ واج‌آرایی]

ز یوسفی که تو را در دل است بی‌خبری / و گرنه هر نفسی بوی پیرهن دارد [تلمیح _ تشخیص]