شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 15541

عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت/ مرغ جان را نیز چون پروانه بال و پر بسوخت «۳»

زآتش رویش چو یک اخگر به صحرا اوفتاد/ هر دو عالم همچو خاشاکی از آن اخگر بسوخت «۳»

نیست از خشک و ترم در دست جز خاکستری/ کآتش غیرت درآمد، خشک و تر یکسر بسوخت «۱»

چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست/ همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت «۲»

 تا کجا راحت پذیرم یا کجا یابم قرار؟ / برگ خشکم در کف باد صبا افتاده‌ام

سردمهری بین که کس بر آتشم آبی نزد / گرچه همچون برق از گرمی سراپا سوختم

دیشب چراغ دیدۀ من تا سپیده سوخت / آتش افتاد بی تو به ماتم‌سرای اشک

طی نگشته روزگار کودکی پیری رسید / از کتاب عمر ما فصل شباب افتاده است

در ره معشوق خود شو بی‌نشان / تا همه معشوق باشی جاودان

یار بی‌پرده از در و دیوار / در تجلّی است یا اولی‌الابصار

زنده معشوق است و عاشق مرده‌ای / جمله معشوق است و عاشق پرده‌ای

برفت یار من و من نژند و شیفته‌وار / به باغ رفتم با درد و داغ رفتن یار