شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 2982

آمد بت میخانه تا خانه برد ما را/ بنمود بهار نو تا تازه کند ما را 

عشق که چادرکشان در پی آن سرخوشان/ ابر فلک بی نشان، نور دهد نار را 

افلاک از تو سرنگون، خاک از تو چون دریای خون/ ماهت نخوانم ای فزون، از ماه ها و سال ها

خورشید چون برآید هر ذره رو نماید/ نوری دگر بباید ذرات مختفی را 

UU-U--UU-U-U--

U---U-UU-U-U---

U-U--UU-U-U---

UU---U---U--U-

الف _ ب

ب _‌ ج

ج _ د

د _ ب

 با قامت او هرکه نشاند پس از این سرو / بسیار کند سرزنش آن سرو که کشته است

بر یک دل مستمند سرگردان / صد درد و بلا گماشتن تا کی؟

 ما را دلی است گمشده در چین زلف تو / اکنون که حال با تو بگفتیم بازیاب

رنج که بردیم باد برد و تلف گشت / سعی که کردیم هرزه بود و هبا شد (تلف شد)