شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 14328

هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد / هر پاک روی که بود تردامن شد

شرم دار ای فلک آخر مکن این بی رسمی / تا کی از پرورش و تربیتِ بدسیَران (بدرفتاران)

گرچه گردآلود فقرم شرم باد از همّتم / گر به آب چشمه ی خورشید، دامن تر کنم

بدین شعرِ تر شیرین ز شاهنشه عجب دارم / که سر تا پای حافظ را چرا در زر نمی‌گیرد

گفتم زمان عشرت، دیدی که چون سرآمد؟ / گفتا خموش حافظ، کاین غصّه هم سرآید

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست / هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

ذرّه را تا نبود همّت عالی حافظ / طالب چشمه‌ی خورشید درخشان نشود

مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول / ز ورد نیم‌شب و درس صبحگاه رسید

 گشته‌ام در جهان و آخرِ کار / دلبری برگزیده‌ام که مپرس

سوی من لب چه می‌گزی که مگوی؟ / لبِ لعلی گزیده‌ام که مپرس

من به گوشِ خود از دهانش دوش / سخنانی شنیده‌ام که مپرس

بی تو در کلبه گداییِ خویش / به مقامی رسیده‌ام که مپرس