شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 9679

ببین ذرات روحانی که شد تابان از این صحرا / ببین این بحر و کشتی‌ها که بر هم می‌زنند این‌جا

غم جمله را نالان کند تا مرد و زن افغان کند / که داد ده ما را ز غم کو گشت در ظلم اژدها

چه گویی دلم را که از من نترسی / ز دریا نترسد چنین مرغ آبی

کنون رفت باید به بیچارگی / سپردن به غم دل به یکبارگی

چو از سر بگیرم بود سرور او / چو من دل بجویم بود دلبر او

کف او خار نشاند کف او گل شکفاند / همه گل‌های نهانی ز دل خار بداند

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه / چون نچشیدی تو ز حلوای شب

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را / خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

معیشت (فعولن)، سست‌عهدی (فاعلاتن)، سنگ‌دلان (مفتعلن)

آفرینش (فاعلاتن)، تشنه‌جان (فاعلن)، برافتادی (مفاعیلن)

توجّه (فعولن)، خوش‌نویسی (فاعلاتن)، لطیف‌تر (مفاعلن)

نمی‌ترسم (مفاعیلن)، خودخواهی (مفعولن)، تأمّل (فع لن)