شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 7748

در این ظلمت سرا تا کی به بوی دوست بنشینم/ گهی انگشت بر دندان، گهی سر بر سر زانو

هر تمنایی که در دل داشتم صورت نبست/ وصل آن مه گر میسر نیست ما را دور نیست

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/ نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش/ که تا یک‌دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

وجودی دارم از مهرت گدازان: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

ما به یک شربت چنین بی‌خود شدیم: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

همی‌نالید و با گل راز می‌کرد: مفاعیلن مفاعیلن فعولن

دیگران چندین قدح چون خورده‌اند: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

ماهرویا، مهربانی پیشه‌ کن / سیرتی چون صورت مستحسنت

به هر زخمی مرا مرهم تو باشی / به هر دردی مرا درمان تو باشی

جسم خاک از عشق بر افلاک شد / کوه در رقص آمد و چالاک شد

هر که را باشد طمع الکن شود / با طمع کی چشم و دل روشن شود