شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27997

ب و ج

ب و د

الف و د

هـ و ج

چو از بحر الماس، خون شد روان/ روان گشت با خون ز تن‌ها روان

مجلسی آراست مانند بهشت/ و اندر او ترتیب و قانونی بهشت

در آغوش بگرفت فرزند خویش/ ببوسید رخسار دلبند خویش

همین پنج روز است عیش مدام/ به ترک اندرش عیش‌های مدام

سلسله‌ موی دوست، حلقه دام بلاست / هر که در این حلقه نیست، فارغ از این ماجراست

چه باید نازش و نالش بر اقبالی و ادباری / که تا بر هم زنی دیده، نه این بینی نه آن بینی

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن / که نگین پادشاهی دَهَد از کَرَم گدا را

گفتم به نیرنگ و فسون،‌ پنهان کنم ریش درون / پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود

در زلف تو بند بود داد دل ما         در بند کمند بود داد دل ما

پرسیدم از هلال که قدت چرا خم است       گفتا خمیدن قدم از بار ماتم است

بر زلف تو باید که ره شانه ببندند       یا مشک‌فروشان در کاشانه ببندند

هان ای دل عبرت‌بین از دیده عبر کن هان       ایوان مداین را آیینه عبرت دان