شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 1980

خانه صاحب‌‌نظران می‌بری/ پرده پرهیز‌‌کنان می‌‌دری

مپندار از لب شیرین عبارت/ که کامی حاصل آید بی‌‌مرارت

هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد/ یا مگس را پر ببندد یا عسل را سر بپوشد

رفیق مهربان و یار همدم/ همه کس دوست می‌‌دارند و من هم

شمع را فانوس از پروانه می‌سازد جدا

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار

منّت ایزد را که با اقبال و دولت هم‌عنان

عشق را فرزانه می‌دانیم ما

من خمشم خسته‌گلو عارف گوینده بگو

 ز دریای عمّان برآمد کسی

 با من بگو تا کیستی مهری بگو ماهی بگو

نه خصمی کز کمندش می‌توان رَست

به کوی مِی فروشانش به جامی برنمی گیرند/ زهی سجادة تقوا که یک ساغر نمی ارزد

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار/ اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی‌گیرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است /که یار ما چنین گفت و چنان کرد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل/ که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد