شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس هشتم: سفر به بصره | آزمون شماره 19729

عروس خاطر من نیست زان قبیل که او/به جز قبول جنابت کند قبول صداق

ای دل چو زمانه می کند غمناکت / ناگه برود ز تن روان پاکت

از رنج کشیدن آدمی حر گردد / قطره چو کشد حبس صدف در گردد

این همه غم کز دل پرخون خورم / چون نه من آورده ام من چون برم

از سوز غمت مرغ دلم هر شب و هر روز / با نغمه تو تازه کند نوحه سرایی

آمد بهار خرم و آورد خرمی / وز فَرّ نوبهار شد آراسته ز می ( زمین )

در رهت من به جان وفا کردم / تو به جای وفا جفا کردی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش / که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی