شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 28507

در شهری که موش آن صد من آهن بتواند خورد، آخر باز، کودکی را هم بر‌تواند داشت. (کاربرد دستور تاریخی)

آن را که گوش ارادت گران‌[سنگین] آفریده‌اند چون کند که بشنود و آن را که کمند سعادت کشان می‌برد چه کند که نرود؟ (تأکید بر قضا و قدر)

هر که در خدمت پادشاه یک‌دل باشد او را دوستان و دشمنان پادشاه خصم گردند؛ دوستان از روی حسد در جاه و دشمنان از وجه اخلاص. (حذف دو فعل به قرینه)

از مبالغتی در تفتیش کار من چاره نیست که آتش از ضمیر چوب و دل سنگ بی جدّ تمام و جهد بلیغ، بیرون نتوان آورد. (کاربرد اضافه تشبیهی)

همه تخم نامردمی کاشتی / ببین لاجرم بر که برداشتی

چو لشکر برون تاخت خشم از کمین / نه انصاف ماند نه تقوی نه دین

رطب ناورد چوب خرزهره بار / چو تخم افگنی بر همان چشم دار

تو ما را همی چاه کندی به راه / به سر لاجرم درفتادی به چاه

کاربرد واژگان عربی

وجود نداشتن فعل محذوف در متن

وجود کلمات متضاد

کاربرد تاریخی دستور

اگر به سنگ قناعت بت طمع شکنی / سپرده‌ای ره و رسم خلیل بن آذر

اگر به مصر غلامی عزیز شد چه عجب / به هر کجا که تو رفتی عزیز می‌آیی

کیست گردن ز حکم عشق کشد / عشق، انگشتر سلیمان است

سوی ظلمت شتافت خضر روان / کرد موسی جان عزیمت طور