شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 26530

تهمتن برآشفت و با توس گفت / که رهّام را جام باده‌ست جفت

چنان دید بر روی دشمن ز خشم / که شد ساخته کارش از زهر چشم

از علی آموز اخلاص عمل / شیر حق را دان منزّه از دغل

عشق شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته‌ی سودا نهاد

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا! / چه نغز است و چه خوب و چه زیباست خدایا!

من با تو حدیث بی‌زبان می‌گویم / وز جمله حاضران عیان می‌گویم

ای یار ما دلدار ما ای عالم اسرار ما / ای یوسف دیدار ما ای رونق بازار ما

دل من دل من دل من برِ تو / رخ تو رخ تو رخ با فرِ تو

نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتی / راحت‌ های عشق را نیست چو عشق غایتی

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت / روی مه‌پیکر او سیر ندیدیم و برفت

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود؟ / پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود؟

روز عید است و من امروز در آن تدبیرم / که دهم حاصل سی روزه و ساغر گیرم

خدمت من طاعت و حمد خداست / تا نپنداری که حق از من جداست

از سبب گفتن مرا دستور نه / ترک تو گفتن مرا مقدور نه

بایزید اندر سفر جستی بسی / تا بیابد خضر وقت خود کسی

ای برادر موضع تاریک و سرد / صبر کردن بر غم و سستی و درد