شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 19817

سفالی (هجای دوم: بلند)

دیدار (هجای آخر: کشیده)

تنومند (هجای سوم: بلند)

کارگر (هجای آخر: بلند)

شنیدن

برچیدن

گرویدن

گفتن

۱۷

۱۸

۱۹

۲۰

باده ده آن یارِ قدح باره را / یارِ ترش‌روی شکر‌پاره را

زهی سرچشمه‌ای کز فرّ جوشش / بجوشد هر دمی از عین جان، آب

بنشسته‌ام من بر درت تا بو که برجوشد وفا / باشد که بگشایی دری گویی که برخیز اندرآ

در این سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند / به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند

به ریحان نثار اشک‌ریزان / به قرآن و چراغ صبح‌خیزان (دو)

بادی که در زمانه بسی شمع‌ها بکشت / هم بر چراغدان شما نیز بگذرد (سه)

خبری رفت ز گردون به شبستان ازل / حذر ای پردگیان پرده‌دری پیدا شد (یک)

دشنام کرم کردی و گفتی و شنیدم / خرم تن سعدی که برآمد به زبانت (یک)