شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16073

بشد تیز رهّام با خود و گبر / همی گرد رزم اندر آمد به ابر

تو گفتی که روی زمین آهن است/ ز نیزه هوا نیز در جوشن است

که لشکر فزون بود زان کاو شمرد / همان ژنده پیلان و مردان گُرد

زمین برنتابد سپاه تو را / نه خورشید تابان کلاه تو را

اگر (غیاث _ قیاس) کنم من ز دجله تا جیحون / ز لشکر تو همی نگسلد نفر ز نفر

تو از ما (فارق _ فارغ) و ما با تو همراه / ز ما فریاد می‌آید تو خاموش

 امشب بنشینم چون آن مه بگرفت / تا روز همی‌زنیم (طاس _‌ تاس) و لب طشت

چندین چه غمزه می‌زنی از بهر کشتنم / صید تو زنده نیست مکن رنجه (شست _ شصت) را

برفت عمر به زهد ریا و سالوسم / کجاست باده که ضایع گذشت اوقاتم

چیست مردن؟ از خودی غافل شدن / تو چه پنداری فراق جان و تن؟

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری / تو خود چه آدمی‌ای کز عشق بی‌خبری

از شتاب عمر دارد بی‌خبر، غفلت تو را / از هجوم سبزه این آب روان معلوم نیست