شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16967

گر روزگار خواهی از تو حساب گیرد / آسان شمار بر خود کاری که مشکل افتد

من اگر نیکم اگر بد تو برو خود را باش / هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

چو دادنی است روز قیامت حساب خود / امروز خود حساب نباشد کسی چرا؟

تو ای بیچاره آن گاهی به سختی در حساب افتی / کز این دفتر فروشویند نقش چون نگار تو 

جنگل کوچک، نامه، آرامگاه، آرامش

جنگل کوچک، نامه، رخت‌کن، دوری

نیزار، نامه، رخت‌کن، آسودگی

نیزار، نامه، رخت‌کن، جدایی

بی خموشی نیست ممکن جان روشن یافتن / کوزه سربسته می باید شراب ناب را

گر مسلمانیم در ظاهر به باطن کافریم / رشته تسبیح را زنّار می‌سازیم ما

کجا اندیشه عقباست عقل ذوفنونت را / که دارد فکر نان و جامه بیرون و درونت را

ظاهر و باطن ما آینه یکدگرند / خاک در چشک حریفی که دهد بازی ما

اگر هرچه باشد مرادت خوری / ز دوران بسی نامرادی بری

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی / به پیام آشنایی بنوازد آشنا را

روزی اندر کوی خود بینی قیامت خاسته / زانکه آه دردمندان کم ز نفخ صور نیست

مکتوب مرا در بغل خود که گذارد / در کوی تو گر رخنه دیوار نباشد