شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13033

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو هم‌چو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

گر به اقلیم عشق رو آری / همه آفاق گلستان بینی

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

تا درخت دوستی کی بر دهد / حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

پنج

سه

چهار

شش

در ره معشوق خود شو بی‌نشان / تا همه معشوق باشی جاودان

یار بی‌پرده از در و دیوار / در تجلّی است یا اولی‌الابصار

زنده معشوق است و عاشق مرده‌ای / جمله معشوق است و عاشق پرده‌ای

برفت یار من و من نژند و شیفته‌وار / به باغ رفتم با درد و داغ رفتن یار

تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت    پشتم از بار فراقش صورت چنبر گرفت

شد چو انگشتر دلم خالی ز مهر نیکوان    تا چو انگشتر نگین مهرش اندر برگرفت

صورت چنبر گرفت از بار هجرش پشت من    تا لب لعلش ز تنگی شکل انگشتر گرفت

طرّة شبرنگ او وقت سحر ز آسیب باد    صد هزار انگشتری بشکست و باز از سر گرفت