شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 10725

در بن خانه است جهان تنگ و منگ / زود برآیید به بام سرا

می گلگون چو تو باشی بَرِ من / نتوانم نتوانم نَزدن

چو در کان روم او عقیق است و لعل / چو در بحر آیم بود گوهر او

تو را در پوستین من می‌شناسم / همان جان منی در پوست جانا

آن که می‌گوید نظر در صورت خوبان خطاست / او همین صورت همی‌بیند ز معنی غافلست

گر من از دوست بنالم نفسم صادق نیست / خبر از دوست ندارد که ز خود باخبر است

گر مطیع خدمتت را کفر فرمایی بگوید / ور حریف مجلست را زهر فرمایی بنوشد

بر سر شطرنج چُست است این غراب / تو مبین بازی به چشم نیم‌خواب

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

چنین دریا ندیدستم چنین ماهی نمی‌دانم

قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد

وه چه باشد گر کند نامِ مرا کلکت رقم

سحرخیزان (مفاعیلن) / خونِ دل (فاعلن) 

باده غم (مفتعلن) / شاهِ خوبان (فاعلاتن)

که گفتت (فعولن) / ای بت من (مفتعلن)

گُل می‌رود (مستفعلن) / شتابان (فاعلن)