شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10473

خواست کز آن ورطه قدم در کشد/ خویشتن از حادثه برتر کشد    (مهلکه)

پیام‌آورش مژده را پایه بود/ خِرَد را سخنهاش پیرایه بود     (زیور)

ای خسروی که بخت تو را چرخ، همسر است/ تو با بلند چشمهٔ خورشید، همسری     (برابری)

بیامد یکی مرد گویا ز چین/ که چون او مصوّر نبیند زمین     (مانند)

او را خواهی از زن و فرزند ببر / مردانه همی ز خویش و پیوند ببر

چون هر چه که هست بند راه است تو را / با بند چگونه می‌روی؟ بند ببر

دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست / می‌زاید از تعلق ما هر غمی که هست

چون بود در طاعتت دلبستگی / با صلاح آیی به صد آهستگی

خط مشکین زان نوشته بر رخش کلک قضا / تا بود از بهر دفع چشم بد حرز و دعا

هر که چون لاله کاسه گردان شد / زین جفا رخ به خون بشوید باز

 تنم از واسطۀ دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

عاقلان را تا در این موسم چو خود دیوانه دید / بید مجنون سجده شکری به جا آورده است