شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 29535

و آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است

لذت انگور بیوه داند نه خداوند میوه

فلان عزم کرده است و نیت جزم که بقیت عمر معتکف نشیند

گردش زمان عیش ربیعش را به طیش خریف مبدل نکند

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم / فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب انداز / بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

پشمینه‌پوش تندخو از عشق نشینده است بو / از مستی‌اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر درویشان.

هر آن سِرّی که در سر داری با دوست در میان منه. چه دانی که وقتی دشمن گردد.

هر که دشمن کوچک را حقیر می‌دارد، بدان ماند که آتش اندک را مُهمَل می‌گذارد.

هر که در حال ِتوانایی نکویی نکند، در وقت ِناتوانی سختی بیند.

گفتی به رنگ من گلی هرگز نبیند بلبلی / آری نکو گفتی ولی ما نیز هم بد نیستیم

تا چند گویی ما و بس کوته کن ای رعنا و بس / نه خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم

گفتی که چون من در زمی دیگر نباشد آدمی / ای جان لطف و مردمی ما نیز هم بد نیستیم

گر گلشن خوشبو تویی ور بلبل خوشگو تویی / ور در جهان نیکو تویی ما نیز هم بد نیستیم