شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - بخش 1: پیرامون واقعیت و هستی

از نظر فیلسوفانی که به وجود علّت‌العلل در عالم باور دارند، ....... .

نمی‌توان گفت جهان هستی رو به سوی تکاملی معین دارد.

زنجیره‌ی حوادث در عالم هستی هدف خاصی را تعقیب می‌کند.

نمی‌توان میان علّت‌های میانی و نهایی جهان تفکیکی قائل شد.

هر چیزی که واجب‌الوجود بالذات باشد، علّتی غیر از خودش دارد.

در ارتباط با مصراع «چو بد کری مشو غافل ز آفات» کدام مطلب نادرست نیست؟

با قبول آن و سایر موارد مشابه می‌توان برای نظم جهان پشتوانه‌ی حسی دقیقی قائل شد.

برای فهم معلول یک پدیده به سراغ عوامل متناسب با آن می‌رویم.

یکی از مصادیق اصل سنخیت است که برای درک موارد مشابه آن بی‌نیاز از تجربه نیستیم.

همه‌ی انسان - به‌جز فلاسفه‌ی تجربه‌گرا - به طور طبیعی آن‌‌را قبول دارند.

دیدگاه فلاسفه‌ی مسلمان در مورد اصل علیت مبتنی بر کدام رویکرد در معرفت‌شناسی است؟

معتبر دانستن ابزار عقل و حس و تجربه برای رسیدن به معرفت

عدم توجه به ابزار حس و تجربه برای رسیدن به شناخت

توجه محض به عقل‌گرایی برای وصول به حقیقت

استفاده از همه‌ی ابزارهای معرفتی برای وصول به معرفت

کدام بیت به سنخیت علت و معلول اشاره ندارد؟

از مکافات عمل غافل مشو / گندم از گندم بروید جو ز جو

کاشکی هستی زبانی داشتی / تا ز هستان پرده‌ها برداشتی

کَه بکاری، برنیاید گندمی / مردمی جو، مردمی جو، مردمی

چو بد کردی مشو غافل ز آفات / که واجب شد طبیعت را مکافات

کدام گزینه در مورد عبارتِ «انسان حیوان ناطق است» صحیح نیست؟

چون دو مفهوم «انسان» و «حیوان ناطق» از یک‌دیگر جدایی‌ناپذیرند، حمل «حیوان ناطق» بر «انسان» یک حمل ذاتی است و به دلیل نیاز ندارد.

رابطه‌ی میان «انسان» به عنوان یک چیستی و «حیوان ناطق»، یک رابطه‌ی امکانی است، بنابراین حمل «حیوان ناطق» بر «انسان» به علت نیاز دارد.

رابطه‌ی بین دو مفهوم «انسان» و «حیوان ناطق» از نسبت‌های چهارگانه رابطه‌ی تساوی است، یعنی هر انسانی حیوان ناطق است و هر حیوان ناطقی انسان است.

«حیوان» و «ناطق» از اجزای تعریفی «انسان» هستند و چیستی او را تشکیل می‌دهند و بیان‌کننده‌ی ذات و حقیقت «انسان» می‌باشند.

شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - بخش 1: پیرامون واقعیت و هستی | آزمون شماره 18933