شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 10333

هر چه داری اگر به عشق دهی / کافرم گر جوی زیان بینی

شرمنده شد از باد سحر گلبن عریان / وز آب روان شرمش بربود روانیش

آمد نوروز هم از بامداد / آمدنش فرخ و فرخنده باد

نماند تیری در ترکش قضا که فلک / سوی دلم به سر انگشت امتحان نگشود

ای برادر چو عاقبت خاک است                 خاک شو پیش از آن که خاک شوی

شرط روز بعث، اوّل مردن است               زان که بعث مرده زنده کردن است

تو تا بخود نگری مرگ با تو دارد کار        ز خود برآی که تا باشی از فنا محفوظ

مرد آن دان کو به پیش از مرگ مرد         گوی معنی اندر این عالم ببرد

ستودن نداند کس او را چو هست / میان بندگی را ببایدت بست

این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود/  هرکه فکرت نکند نقش بود بر دیوار

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی /  ریگ های بیابان تو را می شناسند

تا کی آخر چو بنفشه سر غفلت در پیش / حیف باشد که تو در خوابی و نرگس بیدار