شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 29338

بـِ دار اِی دوست دَس تَز مَن کِ طا قَت رَفت وَ پا یا بَم

بـِ دا رِی دوست دَست از مَن که طا قَت رَف تُ پا یا بَم

بـِ دا رِی دوست دَس تَز مَن کِ طا قَت رَفت وَ پا یا بَم

بـِ دا رِی دوست دَس تَز مَن کِ طا قَت رَف تُ پا یا بَم

U / --U / --U / --U-

U-U / --U / --U / --U

U/ --U /--- /--U-

U / --U / --U / --U--

سعدیا دی رفت و فردا هم‌چنان موجود نیست (سعدِیا دی رَفتُ فَردا همچِنان مُوجود نیست)

چون سرآمد دولت شب های وصل (چُن سَرامَد دُلَتِ شب‌هایِ وصل)

هم تو منزّهی ز جا هم همه جای حاضری (هم تُ مُنَززَهی زِ جا هم هـَمِ جای حاضِری)

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار (این نقد بِگیرُ دَستَزان نِسیِ بِدار)

زمرد لباس‌اند یا لعل‌جامه / درختان که تا دوش بودند عریان

چو من صلح جویم شفیع او بود / چو در جنگ آیم بود خنجر او

خردمند شاها رعیت پناها / که مخصوص بادی به تأیید سرمد

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی / شدم در سفر روزگاری درنگی