شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19097

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود

گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اویید

 توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند

بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

 نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان

چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید

ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینه صبا جوش

زندگی را مغتنم می‌داشتم غافل از این                                       کز نفس تیغ دو دم در دست این جلّاد بود

صورت این انجمن گر محو شد پروا که راست؟                                       خامه نقّاش ما نقش دگر خواهد نمود

اتّفاق است آن که هر دشوار آسان می‌کند                                       ورنه از تدبیر یک ناخن گره نتوان گشود

عالم مطلق سراپایش مقیّد بوده است                                       حسن در هر جا نمایان شد همین آیینه بود

1، 4، 7، 9

2، 4، 6، 8

2، 3، 6، 9

3، 5، 7، 8