شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17703

نتوان ز سرم برد هوای دم تیغت / این غنچه گره بسته امید نسیم است 

جز کاهش جان نیست ز هم صحبت سرکش / گریان بود آن موم که با شعله ندیم است 

بر صاف ضمیران بود آشوب حوادث / صد موج کشاکش به سر درّ یتیم است 

بی رنگی گلشن نشود همسفر گل / آیینه ز خود می رود و جلوه مقیم است 

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید / دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می کرد

دوش دیدم که ملائک در می خانه زدند / گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور / پدر را بازپرس آخر، کجا شد مهر فرزندی

صلای یوسف گل شد جهان گیر / زلیخای جوان شد عالم پیر

 نیست دلی جز درون لاله پر از داغ / نیست تنی جز دو چشم نرگس بیمار (مسند)

میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت / خوش‌ خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت (نهاد)

 گر تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب خوش اندری (مفعول)

به دوستی که ز دست تو ضربت شمشیر / چنان موافق طبع آیدم که ضرب اصول (مضاف‌الیه)