شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17901

مده اندیشه را زین پیش‌تر راه / که یا کوه آیدت در پیش یا چاه

ای تو را خانه‌های آبادان / خانه دینت سخت ویران است.

نبات روح را آب از جگر داد / چراغ عقل را پیه از بصر داد [پیه: چربی، روغن]

چو گل صدپاره کن خود را در این باغ / که نتوان تندرست آمد بدین داغ

ابر چون گردد طرف با من که سیل اشک من                بحر  را مُهر خموشی بر لب از گرداب زد

گریه طوفان‌خیز گشت و از سرم برخاست دود          باری از من گریه کم سر زد که طوفان برنخاست

برگرفت از لب مرا مهر خموشی راز عشق                 ابر صائب، چون تواند کرد پنهان برق را

چندان گریستیم که هر کس که بر گذشت                  در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

زبان شعر، ساده و جمله‌ها کوتاه و واژگان غیر فارسی در آن کم است.

در ابیات سوم و چهارم؛ آرایة «تضاد» دیده می‌شود.

در بیت اول، آرایة تشبیه وجود دارد اما واژه‌های «چو» ادات تشبیه نیستند.

قالب شعر، غزل است.