شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 8637

در بساط من ز عنقای سبک‌پرواز عمر / خواب سنگینی چو کوه قاف برجا مانده است

خروش سیل حوادث بلند می‌گوید / که خواب امن در این خاکدان نمی‌باشد

فلک به آبلۀ خاردیده می‌ماند / زمین به دامن در خون کشیده می‌ماند

بپوش چشم خود از عیب خلق و عریان باش / درون خانۀ خود هر گدا شهنشاهی است

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو همچو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

آب حیوان است یا گفتار خواجو یا شکر / ماه تابان است یا گل یا بناگوش شما

مرغ جان را هر دو عالم آشیانی بیش نیست / حاصلم زین قرص زرین نیم نانی بیش نیست

ای خوشا آهوی چشمت که به هر گوشه که هست / خوابگه بر طرف لاله و نسرین دارد

آستین از چنگ مسکینان گرفتم درکشد        چون تواند رفت و چندین دست دل در دامنش

خجل است سرو بستان بر قامت بلندش          همه صید عقل گردد خم زلف چون کمندش

چون برآمد ماه روی از مطلع پیراهنش                      چشم بد را گفتم الحمدی بدم پیرامنش

آه دریغ و آب چشم ار چه موافق منند                   آتش عشق آن‌چنان نیست که وانشانمش