شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 6304

 الف، ب

ب، پ

الف ، ت

پ، ت

حافظ ـ سعدی ـ عراقی

انوری ـ عنصری ـ خراسانی

مولوی ـ سعدی ـ خراسانی

خاقانی ـ نظامی ـ عراقی

من که شخصاً سیلی نقد را به حلوای نسیه ترجیح می‌دهم و نمی‌فهمم اگر خدا می‌خواست کام ما را شیرین نماید دیگر این مقدمات دو روزه را برای چه ترتیب داده است.

ای قهّاری که کس را به تو حیلت نیست و ای جبّاری که گردن‌کشان را با تو روی مقاومت نیست.

تو ایمان داری، اسلام داری، مسلمانی کو؟ مروت کجا؟ زین هر دو نام ماند چو سیمرغ و کیمیا … بی‌انصاف بی‌مروّت، من چه جواب بدهم؟

بدیهی است که تکلیف ما این نیست که بنشینیم و این احکام معروفه دنیا را پس از سه هزار سال بیجا باز به آه و ناله تکرار کنیم.

یکی را روضه جنانی جزای دادن جانی است، یکی را نعمت خلدی بهای قطره خونی. قومی به مایه بذل جان، دولت حُسن مآل گیرند، برخی به جبایت خراج دیوان، تنعّم نعیم رضوان یابند.

و نقود منثورات را سکّه قبول ملوک و اکابر می‌نهادم تا به قدر وسع این دو کریمه را در حجر تشریح و تربیت چنان برآورم که راغبان و خاطبان را به خطبتشان بواعث رغبت با دید آمد.

این‌ها همه از سرائر مملکت است. این‌ها تمام حرف‌هایی است که همه‌جا نمی‌توان گفت. من ریشم را که توی آسیاب سفید نکرده‌ام. تو آسوده باش. هیچ وقت از این حرف‌ها نخواهم نوشت.

اگرچه دردسر می‌دهم اما چه می‌توان کرد؛ نشخوار آدمیزاد حرف است. ما یک رفیق داریم اسمش دمدمی است. بیشتر از یک‌سال موی دماغ ما شده بود.

عارف قزوینی

میرزاده عشقی

فرخی یزدی

نشاط اصفهانی