شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره

در همه ابیات به‌جز بیت گزینه … تشبیه مصراع اوّل، در مصراع دوم به استعاره تبدیل شده است.

داغ بتان چراغ دل عاشقان بود / روشن بود چراغ تو اهلی به داغ دل

این عشق همچو آتش بر جمله قاهر است / تو بس عجایبی که بر آتش تو قادری

مرا به ناوک مژگان اگر کشی غم نیست / شهید تیغ غمت را ز نوک تیر چه غم

جامی سخن بر آینه دل بود چو زنگ / زین زنگ به که آینه‌ خود دهی صفا

در کدام گزینه همهٔ ترکیب‌ها اضافهٔ استعاری هستند؟

اساس تزویر، آتش دل، دل زمانه

مشت درشت روزگار، گنبد گیتی، پایهٔ افکار

بنای ظلم، جور گردون، فرّاش باد صبا

موج بحر، دیوار امت، فرش زمرّدین

در همه‌ی گزینه‌ها با ذکر مشبّه‌به آرایه‌ی استعاره به وجود آمده است، به‌جز .......

یکی درخت گل اندر میان خانه‌ی ماست / که سروهای جهان پیش قامتش پست‌اند.

گل را غرور مشت زر خویش بس نبود / ابر بهار بر سر آن زر گهر گذاشت

لب لعلت که روح‌بخش دل است / برگ گل از لطافتت خجل است

طوطی شکر شکستن دیگر روا ندارد / گر پسته‌ات ببیند وقتی که در کلامی

در کدام بیت هر دو نوع استعاره به کار رفته است؟

تا چه دیده است زمین دیده که هر دم گوید / کاین همه آب رخ از رهگذر ماست تو را

این نکهت مشکین‌نفس باد بهار است / یا چین سر زلف تو با نافهٔ چین است

تو را صبا و مرا آب دیده شد «غمّاز» / وگرنه عاشق و معشوق رازدارانند

در قدم‌های خیال تو به دامن هر دم / چشم دریادل من لؤلؤ لالا می‌ریخت

تعداد «استعاره‌ی مصرّحه» در کدام گزینه بیش‌تر است؟

نـشـسـت و لؤلؤ از نرگس همی‌ریخت بـدان آب از جـهـان آتـش بـرانـگـیـخت

هم نظری هم خبری هم قمران را قمری هم شکر اندر شکر اندر شکر اندر شکری

مـلـکـا مـهـا نـگـارا صـنـمـا بتا بهارا! مـتـحـیّـرم ندانم که تو خود چه نام داری

مـهر وصلت گر نتابد بر دلم ای ماه من! در فـراقـت شمع گردون را بسوزد آه من

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14598