شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9350

هرکه را وقتی دمی بودست و دردی سوختست / دوست دارد نالۀ مستان و های و هوی را 

روی اگر پنهان کند سنگین‌دل سیمین‌بدن / مشک غمازست نتوان نهفتش بوی را 

ما ملامت را به جان جوییم در بازار عشق / کنج خلوت پارسایان سلامت جوی را 

ای گل خوشبو اگر صد قرن باز آید بهار / مثل من دیگر نبینی بلبل خوشگوی را 

چو دریای خون شد همه دشت و راغ / جهان چون شب و تیغ‌ها چون چراغ (تشبیه، اغراق)

گفتم زمان عشرت دیدی که چون سرآمد / گفتا خموش حافظ کاین غصّه هم سرآید (تضاد، تشبیه)

تنم گر بسوزی به تیرم بدوزی / جداسازی ای خصم، سر از تن من (مراعات نظیر، تشخیص)

با دَدان آن به که کم‌ گیری ستیز / چون نداری ناخن درّنده تیز (جناس، تضمین)

به کِشتِ هستی‌ام ای برقِ نیستی بگذر / کزین دو مشت خس و خار آشیان، سیرم

شب گذشته دل از زلف پرشکن می‌گفت / غریب بود، ز حب الوطن سخن می‌گفت

غربت مپسندید که افتید به زندان / بیرون ز وطن پا مگذارید که چاه است

در ره عشق وطن از سر و جان خاسته‌ایم / تا در این ره چه کند همّت مردانه ما