شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19975

در قرآن حیات دل‌ها بود پس ای دوست اگر معاملتی می‌کنی با حق کن که کتابش چون بهشت است.

این قصّه جمع میان دو ضد بود، هم فرقت بود و هم وصلت، هم محنت بود و هم شادی و هم جفا و هم وفا.

داستان یوسف نه از صورت نیکو، که از حسن سیرت گفته است که در مقابله لعیمی، کریمی کرد.

آهنگ کید و مکر و عداوت برادران بر هلاک یوسف، بر خلاف تقدیر رحمان آمد که نعمتش به او زیادت بود.

شمع من روز نیامد که شبم بفروزی                                                   جان من وقت نیامد که به تن بازآیی

سعدی نتوان به هیچ کشتن                                                           الا به فراق روی احباب

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است                                                 که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه                                                  نامهربان من تو که مهمان نیامدی

گر انگشتی زدی بر بینی آن ماه / ملک را یک به یک کردندی آگاه

چو خامه هرکه حدیث دل آورد به زبان / طمع مدار که سر بر سر زبان نکند

به اشک خود از گوهر جان پاک / فروشویم آلودگی‌های خاک

دیدی که خون ناحق پروانه، شمع را / چندان امان نداد که شب را سحر کند

موج این دریا، نجوید ساحل آرام را / طاقت و آسودگی، از من گریزان باد و هست

بحریم و نیست قسمت ما آرمیدنی / چون موج خفته است تپش مو به موی ما

صدهزاران گوهر معنی و صورت هر نفس / موج این دریا به پیدا و نهان انداخته

ما شکوه از کشاکش دوران نمی‌کنیم / موجیم و کار خویش به دریا گذاشتیم

چو گفتمش که دلم را نگاه دار، چه گفت؟

به تدبیرش امید ساحلی بود

به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود

گفتا منش فرموده‌ام تا با تو طراری کند