شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18390

اگر قبول کنی سر نهیم بر قدمت / چو بت‌پرست که در پیش بت نماز آرد

تو رها کن سربه‌مهر این واقعه / مرد حق شو روز و شب چون رابعه

به کنج میکده گریان و سرفکنده شوم / چرا که شرم همی‌آیدم ز حاصل خویش

شهریان را سیر چشم از جود کردن همّت است / در بیابان خیمه چون حاتم نمی‌باید زدن

مشو با تندخویی از عدوی ساده‌دل ایمن / که‌آخر روی نرم آب خواهدکشت آتش را

چو من هلاک شوم از طبیب شهر بپرس / که مرگ کشت مرا یا تو بی‌وفا کشتی

بکشتند و آتش بر افروختند / تر و خشک هیزم همی‌سوختند

رعیت نشاید به بیداد کشت / که مر سلطنت را پناهند و پشت

در باغ شد شکفته به هر جانبی گلی / فریاد عندلیب ز هر جانبی بخاست

گر سوی من چنین نگرد چشم مست تو / سر در جهان نهم به غریبی ز دست تو

چشم مست تو به هر گوشه چنین گر نگرد / چه عجب گوشه‌نشین گر نشود باده‌پرست

چشم من بر سر خاک درش از شوق امشب / سیل خونین‌صفتی ریخت، که دیوار نماند

دامن خورشید شبنم از سحرخیزی گرفت                                     چون بود شب زنده‌داری بی‌اثر پروانه را؟

یاد بهشت، حلقه بیرون در بود                                                   در تنگنای گوشه دل آرمیده را

قانع به تلخ و شور شدیم از جهان خاک                                        چون کعبه دل به چشمه زمزم گذاشتیم

همی گفت هر کس چنین کارزار                                                نداریم یاد اندرین روزگار