شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 30271

حاکمان این زمان ناحق کنند/ در بر خود جامها ابلق کنند

عقاب جور گشاده است بال بر همه شهر/ کمان گوشهنشینی و تیر آهی نیست

آن پارسا که ده خَرد و ملک، رهزن است/ آن پادشا که مال رعیت خورد گداست

چو گستردی بساط دشمنی را/ هزاران دوست را کردی فراری

بهره‌گیری از کنایه

روایی و داستانی بودن لحن شعر

کاربردهای دستور تاریخی

دعوت به نوع‌دوستی

شبنم به آفتاب رسید از فروتنی / افتاده شو مگر تو هم از خاک برشوی

عاشقان را زاری و مسکینی و افتادگی / دلبران را پرسش احوال ایشان خوش‌نماست

قطره آبی که دارد در نظر گوهر شدن / از کنار ابر، تا دریا تنزّل بایدش

پایه عزّت بلندی گیرد از افتادگی / از قلم چون حرفی افتد، در کنارش جا دهند

در این شعر تشبیه، استعاره و کنایه به کار رفته است.

مفهوم بیت چهارم جفای معشوق است.

در بیت دوم «چون» یک‌بار ادات تشبیه و یک‌بار در معنای قیدی استفاده شده است.

شاعر در بیت سوم شبکه‌ای معنایی از واژگان رزمی ساخته است.