شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11137

دو

سه

چهار

پنج

پیشانی عفو تو را پرچین نسازد جرم ما / آیینه کی بر هم خورد از زشتی تمثال‌ها

خوش‌ترین درسی که روز اولم آموخت عشق/ در دبستان محبّت ترک جان و مال بود

تا تماشای وصال خود کند / نور خود در دیده بینا نهاد

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن / شرط اول قدم آن است که مجنون باشی

به سرو گفت کسی میوه‌ای نمی‌آری / جواب داد که آزادگان تهی‌دستند

بر آفاق اگر سر به سر پادشاست / چو مال از توانگر ستاند گداست

از چرخ منّت پر کاهی نمی‌کشم / گر استخوان ز درد شود کهربا مرا

ره نیک مردان آزاده‌ گیر / چو استاده‌ای دست افتاده گیر

یکی بر خروشید چون پیل مست / سپر برسر آورد و بنمود دست

 ایمن چه‌نشینی درین سفینه / کاین بحر همیشه در انقلاب است

زن مستور شمع خانه بود / زن شوخ آفت زمانه بود

تا محضر نصرتت نوشتند / آوازه شکست دیگران را