شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9704

از آن چون شمع می‌کاهم درین محفل تن خود را / که از ظلمت برون آرم روان روشن خود را (حسن تعلیل، تشبیه)

در دل تنگ است فتح‌الباب‌ها عشاق را / خنده‌ها در پرده باشد غنچه نشکفته را (اسلوب معادله، ایهام)

نیست غافل عشق بی‌پروا ز مرگ کوهکن / نقش شیرین می‌کند شیرین، دهان تیشه را (استعاره، اسلوب معادله)

ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش را / کند بر دود، صبر آن کس که می‌افروزد آتش را (حس‌آمیزی، اغراق)

چرا به عالم اصلی خویش وانروم / دل از کجا و تماشای خاکدان ز کجا (حذف همزه - ابدال)

در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد / آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد (تغییر کمیّت مصوّت - بلند بودن هجای پایان مصراع)

همه نسرین و ارغوان و گلست / بر زمین شاهراه کشور ما (بلند بودن هجای پایانی - آوردن فاعلاتن به جای فعلاتن)

بوی سلام یار من لخلخه بهار من / باغ و گل و شمار من آرد سوی جان صبا (قلب - تغییر کمیّت مصوّت)

رفت از برم آن سرو سهی وز دل و جانم               صد آه ز دنبالش و صد ناله ز پی رفت

چون غایب است روی خورشید تو ز من              از آب دیدگان فلک پر کواکبم

چشم و دل ما هست بر آن ماه دو منزل            از دیده اگر رفت مکان بودش در دل

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفت             شکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

قصیده‌سرایی  شاعران سبک عراقی

قصیده‌سرایی  شاعران سبک خراسانی

غزل‌سرایی  شاعران سبک عراقی

غزل‌سرایی  شاعران سبک خراسانی