شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 7852

در دوره ناصرالدین شاه با رفت و آمد ایرانیان به اروپا، نمایشنامه‌نویسی در ایران رواج یافت. اولین کسی که در ایران به نوشتن نمایشنامه فارسی پرداخت، سه نمایشنامه کوتاه تألیف کرد.

از رمان‌نویسان این دوره می‌توان به میرزاآقا تبریزی با رمان «شمس و طغرا» و میرزا حسن‌خان بدیع با دو اثر «شمس‌الدین و قمر» و «داستان باستان» اشاره کرد.

در عصر مشروطه بیش‌ترین رویکرد نویسندگان به رمان‌های تاریخی بود که یکی از دلایل آن، وجود نوعی باستان‌گرایی و روحیه کاوشگرانه در شناخت هویت گذشته میان آن‌ها بود.

از عوامل مؤثر بر رشد آگاهی و تحوّل اندیشه ایرانیان در سال‌های قبل از مشروطه، فنّ ترجمه بود و ترجمه آثار اروپایی با ایجاد چاپخانه در زمان فتحعلی شاه آغاز شد.

شمس‌الدّین و قمر ← میرزاحسن‌خان بدیع (رمان سیاسی)

داستان باستان ← میرزا آقاخان تبریزی (رمان تاریخی)

امثال و حکم ← محمّدتقی بهار (ضرب‌المثل‌ها و اصطلاحات)

تاریخ بیداری ایرانیان ← ناظم‌الاسلام کرمانی (تاریخ مشروطه)

توجه مردم به واقعیت‌ها و امکانات فنی دنیای جدید

رواج صنعت چاپ و روزنامه‌نویسی و ترجمه و نشر کتاب‌های غربی

تأسیس مدرسه دارالفنون به فرمان امیرکبیر و اعزام دانشجویان به خارج از کشور

انتخاب زبان محاوره توسط شاعران برای برقراری ارتباط با عامه مردم