شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20936

ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی                                                            که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

همه شاهدان عالم به تو عاشقند سعدی                                                         که میان گرگ صلح است و میان گوسفندان

برو از خانه گردون به در و نان مطلب                                                           کان سیه‌کاسه در آخر بکشد مهمان را

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا                                                                 درش ببست و کلیدش به دلستانی داد

خبر زان چه بگذشت یا بود خواست / ز کس ناشنیده همه گفت راست

همه کس به یک خوی و یک خواست نیست / ده انگشت مردم به هم راست نیست

به نهاد و خو و صورت به پدر ماند راست / پسر آن است پدر را که بماند به پدر

ای خوی تو ستوده و رای تو چون تو راست / دایم تو را به فضل و به آزادگی هواست

سر به خاک آورد امروز آن که افسر داشت دی           تن به دوزخ برد امسال آن‌که گردن بود پار

تا گشودم دیدة روشن در این ظلمت‌سرا        خرج اشک و آه شد جسم نزارم همچو شمع

عمر شیرازة گل‌های چمن ده روزه است                     خرّم آن گل که پریشان نشود دفتر او

صبر بر داغ دل سوخته باید چون شمع           لایق صحبت بزم تو شدن آسان نیست